صدفة وزين بقلم يارا عبد العزيز

فى مطعم صغير فى منطقة فى الريف يدخل شاب بكل هيبته

زين بغرور للجرسون شوفلى اى حاجه اكلها عندكوا

الجرسون تمام يا فڼدم

وبعد ربع ساعة جيه الجرسون بالاكل

زين وهو بيبص على الاكل بقړف ايه دا

الجرسون عدس يا فڼدم من افضل الاكلات عندنا هنا

زين بغرور وقرف عدس دا افضل اكلة عندكم

الجرسون وهو بيوطى راسه فى الارض ايوا يا فڼدم

زين قام وهو بيشيل الاكل وهو بيرميه على الارض

وقتها سمع بنت من وراه

صدفة اتعلم تحترم نعمة ربنا ايا كانت ايه هى فيه غيرك مش لاقيها

زين وهو بيلتفت وراه وبعصبية وغرور و واحدة زيك بقى هى اللى تعلمنى

صدفة ادام اهلك معلموكش فى البيت اعلمك انا

زين وهو بيمسكها من أيدها لا دا انتى تلزمى حدودك وانتى بتتكلمى معايا

صدفة ضړبته بالقلم

زين بعصبية شديدة وصوت عالى ارعبها بقى انتى بتضربينى انا بالقلم وبعد كدا ساب ايدها بس عارفه مش هرودهولك قلم يا شاطرة مع انى اقدر بس استنى عليا

وسابها ومشى بكل غرور

احمد الجرسون آنسة صدفة انتى كويسة

صدفة انا تمام يا احمد يلا كملوا شغلكوا

ملوحظة صدفة تبقى صاحبة المطعم

زين فى نفسه اسمك صدفة تمام يحلوة

وبعد كدا خد عربيته ومشى

فى المساء

زين راح المطعم عند صدفة وكانت هى بس اللى موجودة لوحدها كانت بتقفله

زين حط جاز على المطعم كله من برا

صدفة ايه الريحة دى

وبعد كدا لقيت حد بيشدها جامد من ايدها بيبعدها عن المطعم

زين وهو بيولع الولاعة بتاعته

صدفة پخۏڤ وعياط انت بتعمل ايه لا بالله عليك دا اكل عيشى انا وامى واخواتى بالله عليك ما تعمل كدا lپۏس ايدك الحقونى

زين وهو بينزل لمستواها وبغرور احنا فى مكان مفيهوش بيوت وفى نص الليل صوتى براحتك محدش هيسمعك يحلوة